- สามไตร – นําเรื่อง
- ความเป็นชาวพุทธ ความเป็นคนไทย ยึดเหนี่ยวจิตใจให้เรามารวมกัน
- ประโยชน์ส่วนตัว-ประโยชน์ส่วนรวม ร่วมประสานเสริมกัน
- ทําอย่างไรจะให้คนไทย มีความสามัคคีกว้างใหญ่ และยืนยาว
- ถ้ายังยึดตัวเป็นใหญ่ ก็สามัคคีจริงไม่ได้ ถ้ามีอะไรที่ยอมยกให้ใหญ่กว่าตน คนก็จะรวมกันได้จริง
- สามไตร ถ้าทําได้ ก็พอให้เป็นชาวพุทธแท้
- – ๑ – ไตร. ที่ นับถือ – เอาพุทธคุณ ๓ เป็นจุดเริ่มก้าว จากสวดด้วยปาก สู่การปฏิบัติด้วยชีวิตของเรา
- ทําการด้วยปัญญา ออกจากใจที่เมตตา โดยลึกลงไป ก็จริงใจ บริสุทธิ์ใจ จิตไร้เงื่อนงํา
- จากพระคุณของพระพุทธเจ้า ต้องเข้าถึงพระรัตนตรัยให้ครบทั้งสาม
- – ๒ – ไตร. ที่ รู้ทัน – พูดถึงไตรลักษณ์ ก็นึกถึงอนิจจัง นึกถึงอนิจจัง ก็ต้องตั้งใจให้ไม่ประมาท
- ถ้าจะไม่ประมาท ก็ต้องให้เวลาไม่ผ่านไปเปล่า
- อนิจจังข้อเดียว ก็สอนเราถึง ๓ ขั้น
- ทุกข์ที่อยู่ตามธรรมชาติของมัน อย่าเอาเข้ามาบีบคั้นให้เป็นทุกข์ของเรา
- ดูฟังไม่เป็น จะเกิดปัญหา เพราะอัตตาเกิดขึ้นมากระทบกระแทก
- ดูฟังด้วยปัญญา อัตตาไม่มา ปัญหาหายไป
- ไตรลักษณ์สอนเราให้อยู่ด้วยปัญญา ปัญหาก็แก้ได้ จิตใจก็สุขสบายโล่งเบา
- – ๓ – ไตร. ที่ ต้องทํา – ไตรสิกขา เริ่มด้วยศีลที่เป็นหลักประกันของสังคม
- ให้ชีวิตเป็นไตรสิกขา คือปฏิบัติธรรมตลอดเวลา จะชื่อว่าเป็นชาวพุทธสมจริง
ทําอย่างไรจะให้คนไทย
มีความสามัคคีกว้างใหญ่ และยืนยาว
ทําอย่างไรจะให้คนไทยเรา สามารถช่วยเมืองไทยได้จริงๆ การที่จะช่วยได้จริงจังนั้น เราจะต้องมีความจริงจังที่จะช่วย
การที่จะช่วยได้อย่างจริงจังดังที่ว่านี้ มีปัจจัยสําคัญต่างๆ ซึ่งขอพูดแค่ ๒ ประการ คือ คนไทยจะ
- ต้องมีความสามัคคีแน่นหนา และ
- ต้องใช้ปัญญาอย่างจริงจัง
การที่คนไทยจะช่วยประเทศไทยของตัวได้นั้น เพียงให้แต่ละคนคิดจะช่วยยังไม่พอ ต้องมีการรวมกําลังกันจึงจะช่วยได้สําเร็จ การที่จะรวมกําลังกันได้ ก็คือความสามัคคี
แต่แค่สามัคคีกันเป็นทีเป็นคราวเท่านั้น ไม่เพียงพอ เราจะต้องมีความสามัคคีที่ยืนยาว ไม่เฉพาะกาลเวลา คือมิใช่ว่า พอเกิดเรื่องเกิดราวขึ้นมา ก็รวมตัวกันได้ทีหนึ่ง แล้วก็เลิกกันไป อย่างนี้ไม่ยั่งยืน
คนไทยเรานี้ บางทีถูกตําหนิว่า มักจะเอาตัวรอด ซึ่งที่จริงก็ไม่เชิงเอาตัวรอด แต่หมายความว่า มักจะไม่สามัคคีกันจริง เช่น ต้องรอให้เกิดศึกสงคราม คนไทยจึงจะรวมตัวกันเข้มแข็ง แต่พอสงครามผ่านไปแล้ว ก็มาต่อสู้กัน แย่งชิงกันเอง
ทีนี้พอไปอยู่ที่อื่นไกลบ้านไกลเมืองของตน ถ้าคนไทยเราไม่มีความสามัคคีชนิดที่รวมใจกันเต็มที่ตลอดเวลา การงานที่ต้องเพียรพยายามร่วมกันระยะยาว ก็จะทําไม่ได้ ทําได้แต่เรื่องเฉพาะหน้าเป็นครั้งคราวไป นั่นก็คือความสามัคคีที่ไม่หนักแน่น ไม่มั่นคง
No Comments
Comments are closed.