หน้าสำหรับพิมพ์

สามไตร ¹

นําเรื่อง

ท่านพระเถรานุเถระ โยมญาติมิตรชาวไทยใน LA และเมืองใกล้เคียง

วันนี้ ขออนุโมทนาที่โยมญาติมิตรทั้งหลาย ได้มีความสนใจ ให้ความสําคัญ สละเวลามาประชุมกันในที่นี้ เพื่อฟังอาตมภาพพูดหรือแสดงธรรม

ความจริง วันนี้ก็จะไม่ได้แสดงธรรมอะไรเป็นเรื่องเป็นราวชัดลงไป หัวข้อเรื่องก็ไม่ได้กําหนดไว้ แต่เป็นการพบปะโยมญาติมิตรมากกว่า ก็ยังนึกอยู่ว่า อาจจะใช้วิธีถามตอบกัน แต่ก่อนถามตอบ ก็ควรจะได้พูดจาปรารภอะไรต่างๆ ไปพลางก่อน

เหตุที่ไม่ได้กําหนดเรื่องที่จะพูด ก็เพราะว่าการมาอเมริกาคราวนี้ เป็นการมาแบบเบาๆ โปร่งๆ ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ เรื่องนี้ก็จะต้องขออภัยที่ต้องพูดเกี่ยวกับตัวเองสักหน่อย หวังว่าโยมคงไม่ถือ

อาตมภาพเดินทางมาอเมริกาครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๔ สําหรับ ๓ ครั้งก่อนโน้น มาทํางานทั้งนั้น ตามที่เขานิมนต์ในงานของพระ นับครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๔ ก็ตั้ง ๑๑ ปีมาแล้ว หลังจากนั้นไม่ได้มาอเมริกาอีกเลย ไม่ว่าจะนิมนต์มาเรื่องอะไร ก็ไม่รับทั้งนั้น

ที่ไม่มาก็เพราะมุ่งจะทํางานที่โน่นให้เสร็จ แต่ทํางานไปๆ ก็ไม่รู้จักจบสิ้น ตอนหลังๆ นี้ โยมก็เลยนิมนต์ให้มาพักผ่อน แต่ก็เลื่อนกันอยู่เรื่อย จนกระทั่งปีที่แล้วนี้ มีโยมตั้งทุนให้มา ก็ยังขอผัดไว้ก่อน

ประจวบระยะที่ผ่านมานี้ ก็อาพาธ ตาดําเป็นแผลทั้งสองข้าง ถ้ารักษาไม่ดีก็จะตาเสีย ถึงแม้ตาหายอักเสบแล้ว ก็ใช้ได้ไม่สมบูรณ์ ถ้าอ่านหนังสือไปมากๆ จะเห็นตัวหนังสือเป็นเงาซ้อนกัน ทําให้อ่านหนังสือได้ยาก และอาจเป็นอันตรายด้วย อีกทั้งมีโรคปวดแขน ซึ่งมานั่งในที่ประชุมนี่ก็ยังปวดอยู่ ไม่สะดวกที่จะทํางาน โยมซื้อตั๋วเครื่องบินถวายขอให้ไปพักผ่อน จึงมาลงตัวปีนี้

แต่มาคิดว่า การจะพักผ่อนก็ไม่ค่อยดี เราเปลี่ยนจากผู้ทํางานที่จะไปสอนหรือทําอะไร มาเป็นนักเรียนดีกว่า

เพราะฉะนั้น อาตมภาพมาครั้งนี้ ก็เลยตั้งใจมาเป็นนักเรียน ซึ่งจะได้เรียนรู้ จะได้ดู ได้เห็น ได้ฟัง การมาพบกับญาติโยมนี่ จึงอยากมาในฐานะผู้เรียนมากกว่า คือมาฟัง เพราะญาติโยมมาอยู่กันที่เมืองนี้ มีอะไรๆ ที่น่ารู้เป็นอันมาก

บางครั้งนั่งรถไป คุยกับญาติโยมที่ช่วยขับรถให้ ก็ได้ความรู้เยอะแยะ

จะแสดงธรรมให้ญาติโยมฟังนี่ จึงคิดว่าสู้ฟังจากญาติโยมไม่ได้ ได้ความรู้ดีกว่า

เป็นอันว่า มาคราวนี้ มาในฐานะเป็นนักเรียน