- – ๑ – ความรัก
- – ๒ – จากวาเลนไทน์ สู่ความเป็นไทย
- วันแห่งความรักแท้
- คนเรานี้ มีศักยภาพทั้งทางดีและทางร้าย
- จะมองกันเป็นพี่น้อง หรือมองคนเป็นวัตถุเสพ
- สังคมไทยจะเลือกไปทางไหน
- เป็นกรรมของสังคม ที่เราสร้างเราสะสมขึ้นมาเอง
- รีบแก้ไขปัญหา ด้วยการพัฒนาคนให้ถูกทาง
- ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ ฝากความสุขของตน ไว้กับความสุขของประชาชน
- รักแท้-รักเทียม ดูอย่างไร
- ดูคนไทยในวันวาเลนไทน์ ก็พอรู้ได้ว่าจะพาสังคมไปไหวไหม
- เป็นคนก็ต้องรู้จักพัฒนาตนกันบ้าง
- สังคมที่ฉลาด ต้องรู้จักจัดการกับนักเสพนักเอา
- เด็กไทยต้องเป็นนักทำ
- สังคมไทยจะเดินหน้า ต้องพัฒนาฉันทะและเมตตาขึ้นมาให้ได้
- อยู่กันด้วยความรักแท้ที่ยั่งยืน จะได้สุขสดชื่นตลอดไป
- คำปรารภ
รีบแก้ไขปัญหา ด้วยการพัฒนาคนให้ถูกทาง
เพราะฉะนั้นวันมาฆบูชาจึงเป็นวันที่ช่วยเตือนใจเรา ให้พิจารณาตัวเองและหันมาพัฒนาแก้ไขปัญหาสังคม ให้สร้างสิ่งแวดล้อม ให้สร้างข่าวสารข้อมูล ที่จะกระตุ้นเร้าแนะนำชักจูงคนให้จิตใจโน้มไปในทางที่ดีงาม ให้มองเพื่อนมนุษย์เป็นพี่เป็นน้องอย่างที่ว่าเมื่อกี้ อย่ามองคนเป็นเพียงกามวัตถุ หรือวัตถุเสพ ถ้าคนมองกันด้วยความรู้สึกเป็นพี่เป็นน้องก็สบายใจได้ แต่ถ้ามองเห็นเป็นกามวัตถุก็เกิดเรื่อง
ยิ่งกว่านั้น พอชายเห็นหญิงที่อยู่ต่อหน้าเป็นกามวัตถุ เกิดราคะขึ้นแล้ว ก็มองชายอื่นเป็นศัตรูที่จะขัดขวางหรือมาแย่งมาชิง ก็เกิดปัญหามากยิ่งขึ้น แต่ถ้ามองกันเป็นพี่เป็นน้องก็ขยายไมตรีออกไปไม่มีจบ เพราะเป็นพี่เป็นน้องกันได้ทุกคน ถ้าเป็นกามวัตถุก็ต้องขัดแย้งแย่งกัน แต่ถ้าเป็นพี่เป็นน้อง ทุกคนเป็นพี่เป็นน้องได้หมด
เราจึงต้องพัฒนาคนให้ถูกทาง อย่างน้อยต้องรู้ตระหนักว่ากิเลสมีอยู่ในใจของมนุษย์ปุถุชนอยู่แล้ว เราจะต้องสร้างจิตฝ่ายดีขึ้นมาเป็นพลังที่จะมาช่วยถ่วงดุล หรือมาคุมมันไว้ สังคมของเราก็จะดีขึ้น
จึงต้องเน้นกันให้หนักในตอนนี้ว่า ทำอย่างไรเราจะมาช่วยกันแก้ไขปัญหาสังคมของเราได้ เพื่อไม่ให้ตกไปเป็นทาสของลัทธิบริโภคนิยมซึ่งเป็นวัตถุนิยมอย่างยิ่ง มัวแต่เห็นแก่วัตถุ หวังจะหาความสุขจากวัตถุภายนอก และเอาความสุขไปฝากไว้กับวัตถุ มุ่งจะมีวัตถุบำรุงบำเรอให้มากที่สุด โดยหวังว่าจะมีความสุขมาก และเอาความพรั่งพร้อมทางวัตถุเป็นจุดหมายของชีวิต ระดมพละกำลังสร้างความทุกข์เพื่อหาความสุขอันนั้น

No Comments
Comments are closed.