- ธรรมะชนะเอดส์
- ปัญหาเอดส์อยู่ที่คนกลัวอด
- ถ้าไม่ระวังให้ดี โลกนี้จะมีอารยธรรมเอดส์
- สังคมจะมีสันติสุขได้ คนต้องไม่ติดอยู่แค่แก่งแย่งสิทธิ์ แต่ต้องคิดหาทางเกื้อกูลกัน
- จะแก้ปัญหา ต้องทำเจาะจงจริงจัง และสร้างความเข้าใจให้ชัดเจน
- เอดส์พาชีวิตมาสู่จุดวิกฤติ แต่เราสามารถทำวิกฤตินั้นให้เป็นโอกาส
- พลิกวิกฤติ ให้เป็นวิวัฒน์พลิกโรค ให้เป็นลาภ
- เอดส์เป็นอาการแสดงแห่งความกร่อนโทรมของอารยธรรม แต่คนเป็นเอดส์มีศักยภาพและโอกาสที่จะกอบกู้อารยธรรม
- ธรรมะชนะเอดส์ ทุกเขตทุกขั้น
ปัญหาเอดส์อยู่ที่คนกลัวอด
ในระยะแรกนั้น คนรู้สึกว่าเอดส์เป็นโรคที่น่ากลัวที่สุด แต่เมื่อเวลาผ่านมาถึงบัดนี้ ความกลัว หรือความหวาดผวาต่อโรคเอดส์ ได้ลดลงไปไม่น้อย ทั้งที่ความน่ากลัวที่แท้ก็ยังคงอยู่ เพราะเป็นโรคที่ยังไม่อาจบำบัดให้หายได้ ถ้าเป็นแล้วก็ต้องตายแน่นอน
ปัจจุบันนี้ แม้ว่าจะยังไม่มียาที่จะบำบัดให้หายได้จริง แต่ก็มีวิธีการ หรือยาบางอย่าง ที่ช่วยชะลออาการ ทำให้บรรเทาความรุนแรง หรือยืดอายุคน นับว่าดีขึ้นบ้าง การรู้จักวิธีปฏิบัติต่อโรคเอดส์นั้นก็เป็นปัจจัยอย่างหนึ่งที่ทำให้ความน่ากลัวลดน้อยลง
นอกจากเรื่องของความรู้ความเข้าใจที่มากขึ้น เช่นรู้วิธีปฏิบัติต่อโรคนั้นชัดขึ้นแล้ว ยังมีเหตุผลอื่นๆ อีกที่ทำให้คนกลัวโรคเอดส์น้อยลง คือ เป็นธรรมดาที่คนจะตื่นเต้นตระหนกตกใจมาก ในระยะที่เพิ่งได้ยินข่าวร้ายแรงใหม่ๆ และยังไม่รู้ทางไปทางมา ต่อมาเมื่อความตระหนกตกใจในข่าวที่กระทบครั้งแรกเบาบางลงไป คนมีความเกี่ยวข้องกับโรคนี้ในแง่มุมต่างๆ กัน ก็เป็นเหตุให้ความกลัวลดน้อยลง เช่นว่า โรคนี้แม้จะร้ายแรงถึงตายแน่นอน เมื่อเป็นแล้วตายแน่แก้ไขไม่ได้ แต่ระยะเวลาที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ก่อนที่จะตายนั้นยาวนาน ก็เป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้คนประมาท ปล่อยตัว หรือไม่รู้สึกถึงความบีบรัดกระชั้นตัว
อีกประการหนึ่ง ในบางประเทศที่ยากจน คนหาเงินลำบาก โรคเอดส์นี้ก็ไปเกี่ยวข้องกับเรื่องของอาชีพโสเภณี ซึ่งเป็นช่องทางหาเงินอย่างหนึ่งของคนที่อาจจะมีฐานะค่อนข้างยากจน ความที่ต้องการเงินก็ทำให้ยอมเสี่ยงต่อภัยอันตราย อย่างในเมืองไทยเองก็เคยมีคำที่กล่าวกันว่า หญิงโสเภณีบางคนพูดว่า “เอดส์ดีกว่าอด”
นอกจากนั้นก็เป็นเรื่องของความยั่วยวนทางด้านกามารมณ์ แม้จะเสี่ยงภัยอันตราย แต่ความที่ตกอยู่ใต้อำนาจของกิเลสตัณหาและความมักมากในกามเป็นต้น ก็ทำให้ยอมเสี่ยงต่อโรคนี้ หรือคนที่ติดสารเสพติด ในเวลาที่อาการติดยาเกิดขึ้นอย่างรุนแรง ก็อาจจะลืมตัวไม่คำนึงถึงความร้ายแรงของเอดส์ คนสองพวกนี้ก็จัดเข้าได้ในจำพวกกลัวอดมากกว่ากลัวเอดส์ คือ ยอมเสี่ยงที่จะเป็นเอดส์ ดีกว่ายอมอดยาหรืออดกาม
โรคเอดส์มีความหมายและมีผลกระทบกว้างขวาง ไม่เฉพาะในเรื่องความกลัวต่อความตายของแต่ละบุคคลเท่านั้น แต่เป็นเรื่องที่มีผลต่อชีวิต ต่อสังคม ต่อโลก หรือต่ออารยธรรมทั้งหมดทีเดียว จึงมีเรื่องที่ต้องพิจารณาหลายอย่าง ในที่นี้อาจจะแยกการพิจารณาเรื่องเอดส์ได้หลายระดับ ทั้งระดับโลก ระดับสังคม เช่น ในสังคมเฉพาะของแต่ละประเทศ และระดับชีวิตของบุคคล

No Comments
Comments are closed.