เป็นกรรมของสังคม ที่เราสร้างเราสะสมขึ้นมาเอง

หน้าสำหรับพิมพ์

เป็นกรรมของสังคม ที่เราสร้างเราสะสมขึ้นมาเอง

เริ่มตั้งแต่ความสัมพันธ์กับพ่อแม่ เมื่อพ่อแม่กับลูกมีความรักกันดี และลูกมีความประทับใจมากในพระคุณของพ่อแม่ ถ้าเป็นชายหนุ่ม เวลาไปเห็นผู้หญิงอายุมากหน่อย ก็นึกถึงแม่ของตัวเองทันที พอนึกถึงคุณแม่ ความรู้สึกที่ดีก็มาข่มมากั้นความรู้สึกในทางไม่ดีหรือในทางอกุศลออกไป ทำให้เกิดความอ่อนโยนและแสดงออกในทางที่ดี

เอาแค่ระดับอายุใกล้กันก็ได้ เด็กอยู่ในครอบครัวถ้ามีความเป็นพี่เป็นน้อง รักใคร่กันดี ได้พัฒนาความรู้สึกและท่าทีทัศนคติแบบเป็นพี่น้องไว้แน่นแฟ้นสนิทใจ พอไปเห็นผู้หญิงผู้ชายคนอื่นก็โน้มใจให้มองเป็นพี่เป็นน้อง ถ้าเห็นผู้หญิงอื่นอายุน้อยกว่าก็มองเป็นน้อง เห็นเขาอายุมากกว่าก็มองเป็นพี่ แล้วถ้อยคำที่สืบกันมาในวัฒนธรรมก็มาเสริมช่วยนำความรู้สึกนั้นด้วย พอไปเจอคนที่แก่กว่าก็เรียกคุณพี่ พอไปเจอคนอายุน้อยก็เรียกน้อง นำความรู้สึกไปในทางดี

แต่เวลานี้ ทัศนคติท่าทีความรู้สึกแนวคิดคุณธรรมต่างๆ ที่เคยปลูกฝังกันมา วัฒนธรรมพร้อมทั้งสิ่งแวดล้อมที่จะโน้มนำใจไปในทางที่ดีอย่างนั้นกำลังจะเลือนลางหายไป เพราะฉะนั้นในสังคมนี้แม้แต่พระอยู่ในวัดก็ยังมองเห็น เช่นในหนังสือพิมพ์เป็นต้น ล้วนเต็มไปด้วยเรื่องและภาพที่จะชักจูงให้คนมองกันเป็นกามวัตถุหรือเป็นวัตถุเสพไปหมด เมื่อเป็นอย่างนั้นก็มองได้เลยว่าสังคมอย่างนี้จะไหลไปทางไหน

เวลาเกิดมีปัญหาอย่างที่ว่าไม่น่าจะเป็นไปนั้น ก็อย่าไปว่าเลย เพราะเป็นผลกรรมที่เราสร้างขึ้นเอง สังคมของเรากำลังสร้างสภาพเหล่านี้ขึ้นมา นี้ก็คือสิ่งที่เรียกว่า กรรมของสังคม

กรรมของสังคม ก็คือการมีเจตจำนงค่านิยมแนวคิดความเชื่อไปในทางใดทางหนึ่ง แล้วก็คิดพูดทำมีพฤติกรรมแสดงออกมาสนองเจตจำนงแนวคิดความเชื่อความรู้สึกแบบนั้น เมื่อชื่นชมเชื่อนิยมแสดงออกตามกันไปมากๆ เรื่อยๆ ก็กลายเป็นวิถีของสังคม ในสังคมแบบนี้ศีลธรรมก็จะตกต่ำไปเรื่อยๆ ถ้าไม่รีบคิดแก้ไข