- – ๑ – ความรัก
- – ๒ – จากวาเลนไทน์ สู่ความเป็นไทย
- วันแห่งความรักแท้
- คนเรานี้ มีศักยภาพทั้งทางดีและทางร้าย
- จะมองกันเป็นพี่น้อง หรือมองคนเป็นวัตถุเสพ
- สังคมไทยจะเลือกไปทางไหน
- เป็นกรรมของสังคม ที่เราสร้างเราสะสมขึ้นมาเอง
- รีบแก้ไขปัญหา ด้วยการพัฒนาคนให้ถูกทาง
- ผู้นำที่ยิ่งใหญ่ ฝากความสุขของตน ไว้กับความสุขของประชาชน
- รักแท้-รักเทียม ดูอย่างไร
- ดูคนไทยในวันวาเลนไทน์ ก็พอรู้ได้ว่าจะพาสังคมไปไหวไหม
- เป็นคนก็ต้องรู้จักพัฒนาตนกันบ้าง
- สังคมที่ฉลาด ต้องรู้จักจัดการกับนักเสพนักเอา
- เด็กไทยต้องเป็นนักทำ
- สังคมไทยจะเดินหน้า ต้องพัฒนาฉันทะและเมตตาขึ้นมาให้ได้
- อยู่กันด้วยความรักแท้ที่ยั่งยืน จะได้สุขสดชื่นตลอดไป
- คำปรารภ
จะมองกันเป็นพี่น้อง หรือมองคนเป็นวัตถุเสพ
เมื่อกี้บอกแล้วว่าจิตใจมนุษย์นั้นอยู่ที่สิ่งแวดล้อมจะมากระตุ้นด้วย เช่นการแนะนำชักจูงต่างๆ ในวัฒนธรรมของเราจึงเน้นว่าให้พยายามหนุนธาตุฝ่ายดีขึ้นมา เพื่อให้มีทัศนคติหรือท่าทีการมองเพื่อนมนุษย์ให้ถูกต้อง คือให้มองคนอื่นเป็นญาติพี่น้อง ไปเห็นเด็กเล็กก็มองเป็นลูกเป็นหลาน ไปเห็นคนโตกว่าก็มองเป็นพี่ เห็นคนที่เด็กกว่าก็มองเป็นน้อง ไม่ว่าหญิงว่าชาย
ความเป็นพี่เป็นน้องนี้ไม่มีหญิงมีชาย เช่นคนที่เกิดในครอบครัวเดียวกัน ถ้ารักกันเป็นพี่เป็นน้องแล้วความเป็นหญิงเป็นชายเหมือนกับหายไปเลย คือความเป็นหญิงเป็นชายนั้นเหมือนไม่ปรากฏ เพราะความเป็นพี่เป็นน้องเข้ามาเป็นหลัก แล้วก็ทำให้รักกันปรารถนาดีต่อกัน
แต่ถ้าไม่มีท่าทีความรู้สึกแบบเป็นพี่เป็นน้องกันนี้ ชายก็จะมองหญิง และหญิงก็จะมองชายเป็นวัตถุเสพหรือเป็นกามวัตถุ

No Comments
Comments are closed.