- โรงเรียนต้องช่วยสังคมไทย อนุรักษ์ความเจริญทางจิตใจ และก้าวไปในปัญญา
- ถึงจะเริ่มต้นถูกที่ แต่จะก้าวไปดี ต้องมีความชัดเจน
- ร.ร.วิถีพุทธ ต้องเข้มด้วยปัญญาที่พาสู่จุดหมายแห่งโพธิ และบูรณาการกับการพัฒนากายวาจาจิตใจในกระบวนการแห่งไตรสิกขา
- ร.ร.วิถีพุทธต้องสร้างสรรค์มนุษย์ ผู้มีชีวิตอันดี ที่การพัฒนาปัญญาประสานกับการพัฒนากายวาจาและจิตใจ
- สัตว์สังคม ชนิดพิเศษที่ศึกษาได้ สามารถเข้าถึงธรรมที่เหนือสังคม
- การศึกษามวลชน เน้นปัจจัยทางสังคม โดยจัดตั้งระบบกัลยาณมิตรขึ้นมาช่วยพาคนให้ก้าวไปในวิถีแห่งไตรสิกขา
- วัฒนธรรมเป็นวินัย ต้องทำวินัยให้เป็นวัฒนธรรม และต้องใช้วัฒนธรรมนำคนเข้าสู่วิถีแห่งไตรสิกขา
- “ตนเป็นที่พึ่งของตน” นั้นจริง แต่ที่สอนจริง คือ “ทำอย่างไรจะให้ตนเป็นที่พึ่งได้”
- “เวรไม่ระงับด้วยการจองเวร” นั้นจริง แต่ที่สอนจริง คือ “ทำอย่างไรจะอยู่ดีได้โดยไม่ต้องจองเวร”
- อนุรักษ์วัฒนธรรมแห่งเมตตา ก้าวไปในวัฒนธรรมแสวงปัญญา
- บูรณาการต้องได้ตลอดทุกขั้น แม้กระทั่งจุดหมาย จึงจะได้ระบบองค์รวมที่สมบูรณ์
- จะบูรณาการได้ถึงจุดหมาย ต้องบูรณาการตลอดขึ้นไปตั้งแต่ฐาน
- พร้อมกับช่วยคนอื่นให้มีการศึกษา ตนเองก็ต้องไม่ประมาทในการศึกษาด้วย
จะบูรณาการได้ถึงจุดหมาย ต้องบูรณาการตลอดขึ้นไปตั้งแต่ฐาน
ก่อนจะลงท้ายปิดรายการ ขอโอกาสแทรกหลักสำคัญอีกเรื่องหนึ่ง แต่เพราะพูดมามากแล้ว จึงต้องแทรกให้สั้นที่สุด พูดได้เพียงตัวหลักฝากไว้
ได้พูดไว้แต่ต้นแล้วว่า เรื่องการศึกษาและการแก้ปัญหาทุกอย่างของมนุษย์ ในที่สุดจะต้องลงไปให้ถึงความจริงของกฎธรรมชาติ
หลักการนี้ดูได้ง่ายที่สุดที่ตัวมนุษย์นี้เอง ถ้ามองเป็น จะเห็นทะลุเหตุการณ์ความเป็นไปในสังคม โยงไปจนถึงธรรมชาติ และต้องมองให้ถึงขั้นนี้จึงจะแก้ปัญหาและสร้างสรรค์สังคมมนุษย์ได้ถูกต้อง (ไม่ให้กลายเป็นว่า จะสร้างสรรค์ แต่กลายเป็นเพิ่มปัญหา)
หลักการนี้ว่าโดยย่อคือ คนเรานี้มี ๒ ด้าน หรือ ๒ อย่างในเวลาเดียวกัน คือ
๑. คนเป็นชีวิต ที่เป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ
๒. คนเป็นบุคคล ที่เป็นส่วนหนึ่ง(สมาชิก)ของสังคม
ต้องรู้จักทั้งแยกแยะและเชื่อมโยง ๒ ด้านนี้ เช่น เมื่อคนหนึ่งกินอาหาร เราจะมองได้ว่า เขากินเพื่อสนองความต้องการของชีวิตหรือกินเพื่อสนองความต้องการของบุคคลสองอย่างนี้ต่างกันอย่างไร เมื่อจะแก้ปัญหาและปฏิบัติให้ถูกต้อง จะต้องรู้ต้องทำถึงขั้นไหน เชื่อมโยงให้ถึงกันทะลุตลอดอย่างไร
ถ้าจับหลักนี้ได้ จะแก้ปัญหาแห่งยุคสมัย ที่ชอบพูดกันเวลานี้ คือ ลัทธิแยกส่วน และเข้าถึงหลักบูรณาการและองค์รวม เช่น จะเชื่อมโยงได้แม้แต่เรื่องที่มีการแบ่งแยกวิทยาการสมัยปัจจุบัน โดยบูรณาการศาสตร์ทั้ง ๓ หมวด คือ มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ หลักการนี้ใหญ่ ขอพูดไว้แค่นี้ก่อน

No Comments
Comments are closed.