-๒- ผู้ใหญ่ มัวยึดถือพรรคพวกจนชาติศาสน์จะสลาย เพราะคิดแคบ ติดอยู่แค่ป้ายและชื่อ – มัวแต่พูดแต่คิดติดอยู่แค่ป้ายชื่อ เรื่องงานการปัญหาก็เลยไม่ได้เหลียวแล

15 กันยายน 2545

-๒-
ผู้ใหญ่ มัวยึดถือพรรคพวกจนชาติศาสน์จะสลาย
เพราะคิดแคบ ติดอยู่แค่ป้ายและชื่อ

มัวแต่พูดแต่คิดติดอยู่แค่ป้ายชื่อ
เรื่องงานการปัญหาก็เลยไม่ได้เหลียวแล

อย่างเวลานี้ เขาพูดกันเรื่องจะตั้งกระทรวงพระพุทธศาสนา เรื่องนี้เดิมเราอาจจะไม่ได้เอาใจใส่ ไม่ได้ติดตาม แต่พอได้ยินเขาเถียงกัน เอ ทำไมเขาไปติดกันแต่เรื่องป้าย พูดถึงชื่อศาสนานั้น ชื่อศาสนานี้ ถ้าตั้งขึ้นมาแล้วศาสนาโน้นจะไม่พอใจ จะแตกแยกกัน ทำไมคนระดับบริหารประเทศชาติไปมัวติดอยู่แค่ป้ายชื่อ

เอาละ เมื่อเขาเรียกร้องมา คนเรียกร้องจะคิดอย่างไรก็แล้วแต่ แต่มองลึกลงไปมันมีอะไร มันเป็นสัญญาณเตือนอะไรหรือเปล่า เมื่อมองในแง่ของผู้บริหารประเทศชาติ ก็คือ ทำงานเพื่อประโยชน์ของสังคม และเพื่อประโยชน์สุขของประชาชน ก็ต้องมองที่เนื้องานว่า เรื่องนี้กิจการนี้เป็นเรื่องใหญ่ไหม มีความสำคัญแค่ไหน มีปริมาณงานมากแค่ไหน ถ้ามองในแง่นี้ เราจะไม่มาติดอยู่กับเรื่องที่ว่าจะรังเกียจเรื่องป้ายเรื่องชื่อ ถ้ามันเป็นเรื่องสำคัญก็ต้องทำอย่างใดอย่างหนึ่งขึ้นมาให้ชัดให้ตรงกับเรื่อง

อย่างที่พูดกันเมื่อกี้ว่า เวลานี้วัดมีอยู่ตั้งสามหมื่นสี่หมื่นวัด พระเณรมีสามสี่แสนองค์ แล้วก็มีบทบาทต่อชุมชนรอบวัดและคนที่มาเกี่ยวข้อง ซึ่งวัดจะต้องทำหน้าที่ ก็คือคนส่วนใหญ่ของประเทศนี้ ใช่ไหม แล้วเวลานี้วัดเป็นอย่างไร วัดจำนวนมากหรือส่วนมากเสื่อมโทรม ไม่สามารถทำหน้าที่ ไม่มีคุณภาพ ไม่รู้จักบทบาทของตัวเอง แล้วสังคมของเราส่วนใหญ่ ซึ่งอยู่ในชนบท ดำรงอยู่ได้ด้วยฐานอันนี้

อย่างที่พูดเมื่อกี้ ชุมชนไทยเรามีครอบครัวหรือบ้าน มีโรงเรียน แล้วก็มีวัด ถ้าเราจะพยุงสังคมนี้ขึ้นมา เราจะต้องพยายามสร้างเสริมคุณภาพของสถาบันเหล่านี้ให้ดีขึ้น ให้ทำบทบาทของตัวได้จริง แต่ถ้าวัดอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรม ชุมชนก็แย่ ถ้าวัดเสีย ทำบทบาทอะไรไม่ได้ มันกลับเป็นเครื่องทำร้ายสังคม เราจะไปซัดทอดว่าเป็นเรื่องของพระนั้นเป็นไปไม่ได้ เพราะว่านี่เป็นเรื่องของประเทศชาติ รัฐไม่มีส่วนรับผิดชอบหรือ รัฐมีหน้าที่รับผิดชอบเต็มตัวเลย ไม่ใช่เป็นเรื่องที่จะไปปัดให้พระ ถ้าพระไม่ทำ รัฐจะต้องเรียกร้อง มันต้องเป็นอย่างนั้น

ในเมื่อสังคมของเราแย่ขนาดนี้แล้ว องค์กรและสถาบันที่มีอยู่ไม่ทำหน้าที่ มันเสื่อมขนาดนี้แล้ว ถ้าจะให้สังคมนี้ดีขึ้น ไม่ให้สังคมนี้พินาศย่อยยับ ต้องรีบเอาใจใส่แก้ไข คุณจะไปมัวมองแค่เรื่องป้ายอย่างนั้นไม่ได้ ต้องมองตรงไปตรงมาว่ากิจการนี้ใหญ่ไหม งานหรือกิจการเกี่ยวกับพระพุทธศาสนานี้มีมากมายเท่าไร ก็ไปศึกษากันดู

ตั้งกระทรวงพุทธศาสนา เหตุผลที่แท้อยู่ที่ไหน

กฎกติกาก็รักษาไม่ได้ เสรีภาพก็เป็นช่องสนองความเห็นแก่ตัว แล้วจะเรียกร้องประชาธิปไตยจากที่ไหน เลี้ยงลูกแมวห้าตัว ถ้ามัวสร้างกรงให้คงแปลก แต่เลี้ยงลูกไก่ร้อยตัว ไม่สร้างเล้าให้กลายเป็นวิปริต

No Comments

Comments are closed.