ที่ซาอุ และแม้แต่อเมริกา มีหรือเสรีภาพทางศาสนาอย่างเมืองไทย

หน้าสำหรับพิมพ์

ที่ซาอุ และแม้แต่อเมริกา
มีหรือเสรีภาพทางศาสนาอย่างเมืองไทย

อย่างเรื่องทางศาสนา ซึ่งในยุคปัจจุบันเราบอกว่าต้องมีเสรีภาพทางศาสนานี่ เวลาคนไทยไปทำงานที่ซาอุ (คือประเทศซาอุดีอาระเบีย ในตะวันออกกลาง) พอไปถึงสนามบินของเขา ถ้ามีสร้อยคอมีพระ เขาจะให้ปลดออก และได้ยินนานแล้ว ถ้าเป็นพระดินเผาเขาจะเอาค้อนทุบให้แหลก แล้วก็กวาดลงถังขยะ ถ้าเป็นพระเหรียญเขาก็จะโยนทิ้งถังขยะไป ได้ยินมานานเป็นสิบๆ ปี

เคยถามรองปลัดกระทรวงมหาดไทยท่านหนึ่งว่าจริงไหม ท่านบอกว่าจริง ถ้าจริงแล้วทำอะไร ก็ไม่รู้จะทำอะไร เมืองไทยเราทำได้แค่ตอนนี้ หรือแล้วนี่กี่สิบปีแล้ว เมื่อไม่นานนี้ก็ได้ยินเด็ก (อายุเกือบ ๓๐) เขาก็ยังพูดอย่างนั้น ว่าพวกเขาไปทำงานที่ซาอุ ก็เป็นอย่างนี้ พอไปลงสนามบินเข้าที่ด่าน ถ้ามีพระเครื่องเขาจะให้ถอดออกมา แล้วเขาจะทิ้งถังขยะไปเลย นี่คือสิ่งเคารพบูชาของชาวพุทธ แต่เขาไม่ยอมให้เสรีภาพ ไม่ให้เกียรติ ไม่ให้โอกาสอะไรเลย

หนึ่ง ชาวพุทธนี้ไม่เดือดเนื้อร้อนใจ ใจดีเหลือเกิน เขาให้งานทำ เราก็ไป เขาจะเอายังไงก็เอา

สอง ในแง่ของรัฐ รัฐบาลน่าจะเอาใจใส่ ทำหน้าที่แทนเพื่อผลประโยชน์ของประชาชน ก็ติดต่อกันสิระหว่างรัฐบาลกับรัฐบาล ว่านี่เป็นเรื่องความเชื่อถือส่วนตัวของเขา ให้เขาเอาไปเป็นส่วนตัวได้ไหม

• ขั้นที่หนึ่ง ให้เป็นเสรีภาพในการนับถือศาสนา ก็น่าจะยอมว่าเป็นเรื่องส่วนตัว เขาก็ไม่ได้ไปทำอะไรใคร ถ้าไม่ได้
• ขั้นที่สอง ก็น่าจะประกาศแก่ประชาชนคนไทย ให้รู้ว่า ถ้าไปประเทศนี้แล้วอย่าเอาพระติดเข้าไป เพราะจะสูญเสียเปล่า คนงานที่เข้าไป มีพระที่ตัวเคารพนับถือบูชาติดตัว จะได้ไม่ต้องไปเสียเปล่า

แต่นี่เมืองไทยเราไม่เอาใจใส่เลย ปร่อยกันมาได้อย่างไร ตั้ง ๒๐-๓๐ ปี แล้วนักสิทธิมนุษยชนล่ะเอาใจใส่ไหม เรื่องระดับชาวบ้านที่เกี่ยวข้องกับคนส่วนใหญ่แบบนี้ กลับละเลยมองข้าม

เบาลงมาหน่อย ที่อเมริกา ประเทศที่ว่าเชิดชูเสรีภาพนักหนา นั้น คนไทยไปเมืองเขา ถ้าจะมีพิธีทางการ เช่นไปแต่งงานกัน ไปที่ City Hall จะจดทะเบียนสมรสต้องกล่าวคำปฏิญาณซึ่งแสดงความยอมรับพระเจ้า คือ God ของเขา อย่างนี้เขาให้โอกาสเราที่ เป็นคนนับถือศาสนาอื่นจากเขาไหม และคนไทยเรารังเกียจอะไรไหม ประเทศอเมริกามีเสรีภาพทางศาสนาจริงอย่างเราไหม (หรือเป็นเพราะคนไทยเราไม่ได้เจรจาต่อรองกับเขาอย่างเอาจริงเอาจังเพียงพอ หรือว่า จนท.ของเขาเห็นคนไทยไม่สำคัญ อย่างที่คนไทยเราชอบเรียกพวกตัวเองว่ากะเหรี่ยง ใครมีโอกาสน่าจะช่วยไปสืบสอบหาความรู้ให้ชัด)

ทั้งหมดนี้ก็เป็นเรื่องที่ว่าคนไทยเรานี้หละหลวมมาก มัวแต่ไปคิดอะไรไม่รู้ ป้ายชื่อศาสนานั้นศาสนานี้ กลัวเขารังเกียจอะไรต่ออะไร เราน่ะไม่เคยรังเกียจใคร แต่คนอื่นเขารังเกียจ เขาบังคับไม่ให้เสรีภาพเลย แล้วคนไทยก็ทำไม่รู้ไม่เห็น เราควรจะอยู่กับความเป็นจริง เห็นแก่งาน เห็นแก่กิจการ เห็นแก่ผลประโยชน์ของประเทศชาติ อะไรมันสำคัญจำเป็นต้องทำ ก็ทำไปตามนั้น

พระนวกะ: เป็นไปได้ไหม หรือบังคับอย่างที่เขาทำ พุทธศาสนาของรัฐและของคนที่จัดการนี้ก็ไม่พอ

พระธรรมปิฎก: ก็ใช่ นี่แหละตัวสาเหตุสำคัญเลย คือขาดความรู้ เป็นเรื่องชัดอยู่แล้วว่าชาวพุทธนี่จะให้โอกาสแก่คนศาสนาอื่น ถ้าเรารู้ว่าเป็นคนต่างชาติหรือเป็นคนต่างศาสนา ชาวพุทธจะให้เกียรติเป็นพิเศษ ใช่ไหม เวลามีกิจกรรมอะไรที่เป็นแบบของเรา และเราไม่แน่ใจว่าเขาจะทำได้หรือไม่ เราจะให้โอกาสหรือพูดก่อนให้เขาสบายใจว่า เออ คุณไม่ต้องทำหรอกอันนี้ แต่ปรากฏว่าศาสนาอื่นเขาไม่อย่างนั้น เขาเอาเขาเป็นหลัก แต่เราเอาเขาเป็นหลัก