รบนอกแบบ คือใช้วิธีทุจริตทำร้ายท่าน และทำลายเกียรติของตัว

หน้าสำหรับพิมพ์

รบนอกแบบ คือใช้วิธีทุจริตทำร้ายท่าน และทำลายเกียรติของตัว

อนึ่ง หนังสือ “ขอคำตอบจาก ผบ.ทหารสูงสุดฯ” ที่ออกไปก่อนนั้น ได้ชี้หรือปอกเปลือกวิธีการในเรื่องเท็จของ ดร.เบญจ์-บรรจง ชัดเจนพอแล้ว และนายทหารทุจริตกลุ่มพวก พ.อ. บรรจง ก็ไม่มีทางที่จะเถียง ดังนั้นในเอกสารของเขา จึงไม่กล้าพูดถึงเนื้อความในหนังสือนั้นเลย (ถ้าเขาจะเขียนถึง เขาจะต้องมีเวลาไปนั่งนอนคิดหาวิธีบิดเบือนต่อไป) จึงไม่จำเป็นต้องพิมพ์อนุสติกถานี้ออกมาก็ได้

แต่ไหนๆ เขาก็แจกเอกสารฯ เล่มใหม่ของเขาออกมาแล้ว ซึ่งเป็นเหมือนงานชิ้นเอกของเขา ก็จึงพิมพ์อนุสติกถานี้เป็นของแถมให้ประชาชนได้ความรู้ทันเพิ่มขึ้นอีก

การพิมพ์หนังสือนี้ออกมา นอกจากเป็นการปฏิบัติตามพระพุทธโอวาทที่ให้บอกแจ้งเปิดเผยความจริงเมื่อมีคนกล่าวร้ายแล้ว ก็ต้องการให้ชาวพุทธรู้เท่าทันคนร้าย จะได้ช่วยกันรักษาพระพุทธศาสนาไว้ได้ และเป็นการถือเอาประโยชน์จากสถานการณ์ร้าย ให้ประชาชนได้ธรรมได้ปัญญา

เป็นธรรมดาคนทุจริต เขาก็ต้องพยายามสุดความสามารถของเขา ที่จะทำการร้ายให้สำเร็จ เขาจึงใช้วิธีการชวนเชื่อแบบต่างๆ เช่นทำเอกสารให้ดูเป็นหลักเป็นฐาน ใช้ภาษาอังกฤษบ้าง ทำเลียนแบบวิชาการบ้าง

กลุ่มพวก พ.อ. บรรจง ก็ทำเป็นอ้างเอกสารโน่นเอกสารนี้ ทำให้คนทึ่ง แต่พอตรวจดูโดยละเอียด และสืบความไปตามลำดับ ก็รู้ว่า นายทหารทุจริตกลุ่มพวก พ.อ. บรรจง นี้ “รบนอกแบบ” คือใช้วิธีหลอกลวง-เท็จ-ไม่สะอาด คือไม่จริงนั่นเอง

พอรู้ทันแล้ว คราวนี้จะกลายเป็นจำ เหมือน ดร. เบญจ์-พ.อ. บรรจง นี้ ต่อไปก็จะกลายเป็นตัวตลก (ถ้าไม่มองในแง่เป็นคนน่ารังเกียจ)

นี่แหละ จึงได้มีคำเก่าของไทยที่ยังพูดกันว่า “ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน” คนที่ทำการคดอย่าง ดร. เบญจ์-พ.อ. บรรจง อย่างนี้ ก็ทำได้ไม่นาน

น่าห่วงใยแต่ว่า ต่อไปภายหน้า เอกสารวิชาการหรือเอกสารราชการแจกมาถึงญาติโยมชาวบ้าน แต่ญาติโยมชาวบ้านเคยผ่านเรื่อง ดร. เบญจ์-พ.อ. บรรจง มาจน กลายเป็นดูถูกเอกสารแบบนี้เสียแล้ว พอเจอเอกสารวิชาการจริงเข้า ก็จะหัวเราะเยาะ บอกว่า เอกสารเบญจ์ บาระกุล มาอีกแล้ว เอกสารเสธ.บรรจง มาอีกแล้ว