ไทยเราอยู่ที่ใด

10 กันยายน 2533

ไทยเราอยู่ที่ใด

ทีนี้ หันมามองดูสังคมไทยของเราซึ่งอยู่ในสังคมโลกนั้น เราก็ต้องรู้จักตัวเราเองด้วย ต้องรู้ว่าสังคมของเราเป็นอย่างไร สังคมไทยนั้นเราพูดกันมากถึงการที่จะเป็นนิกส์ หรือไม่เป็นนิกส์

การที่จะเป็นนิกส์หรือไม่ คือ เราจะเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ (NICS = newly industrialised countries ถ้าประเทศเดียวก็เป็น NIC) หรือไม่เป็นนี่ ก็ยังเป็นปัญหากันอยู่ แต่มีแนวโน้มมาก เมืองไทยเราอยากเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ การเป็นประเทศอุตสาห-กรรมนี้เป็นเพียงระดับหนึ่งของความเจริญของสังคม หรือของการพัฒนา ถ้าเทียบกับคำว่า Information Society ก็เป็นเรื่องคนละระดับ

ทีนี้ก็เป็นปัญหาให้ต้องพิจารณาว่า สังคมของเรานี้จะเอาอย่างไรกันแน่ ในขณะที่โลกนี้ได้เจริญมากจนมาถึงขั้นที่เป็นยุค Information และคนไทยเองก็พูดถึงความเจริญแบบนี้กันมาก โดยที่เราเองก็ได้รับประโยชน์จากสังคมแบบนี้และความเจริญแบบนี้ แต่ในเวลาเดียวกันนี้เราก็มีปัญหาของตนเอง ที่อยากจะเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่

มองไปอีกทีหนึ่ง สภาพความเป็นจริงของสังคมที่กำลังเป็นอยู่แท้ๆ ก็คือ สังคมส่วนใหญ่ของเรานี้ ยังมีสภาพเป็นสังคมเกษตรกรรม ประชาชนส่วนใหญ่ประมาณ ๖๐-๗๐% อยู่ในภาคเกษตรกรรม แต่เราก็เห็นแนวโน้มที่ชัดเจนว่า คนหลั่งไหลเข้ามา แรงงานหลั่งไหลเข้ามาในภาคอุตสาหกรรมมาก

คนจากชนบท จากภาคเกษตรกรรม พยายามดิ้นรนเพื่อเข้ามาเป็นแรงงานในภาคอุตสาหกรรม ไปอยู่ตามโรงงานต่างๆ ทิ้งถิ่นฐานทิ้งหมู่บ้านทิ้งชนบท เข้ามาอยู่ในกรุง หรือในเมืองอุตสาหกรรมต่างๆ มากมาย อันนี้ก็เป็นความเปลี่ยนแปลงของสังคมที่เราจะต้องติดตามและรู้เท่าทัน

เพียงแค่ที่พูดมานี้ก็เห็นแล้วว่า สังคมของเรามีปัญหาในแง่ที่มีความไม่ชัดเจน ค่อนข้างสับสน

เมื่อมองในแง่ความมุ่งหมายของส่วนรวม ผู้บริหารรัฐก็ต้องคิดมากว่าจะเอาอย่างไร ในเมื่อตามสภาพที่เป็นจริง คนส่วนใหญ่ยังอยู่ในภาคเกษตรกรรม แต่พร้อมกันนั้นเราก็ต้องการเป็นสังคมอุตสาหกรรม ในขณะที่โลกได้ก้าวเข้าไปสู่ยุคข่าวสารข้อมูลแล้ว และเราก็อยากจะอยู่ในยุคที่เป็นอย่างนั้นด้วย แล้วเราจะเอาอย่างไรกับสังคมของเรา จะเป็นพร้อมกันหมดทีเดียวทั้งสามยุคได้อย่างไร นี่ก็เป็นเรื่องที่น่าลำบากใจอย่างหนึ่ง

ขอมองภาพอีกที ในภาคเกษตรกรรมนี่ อเมริกามีคนที่ทำงานในภาคเกษตรกรรม เขาให้สถิติไว้ (ช่วง พ.ศ. ๒๕๓๓) ๓% แต่สังคมไทยมีคนอยู่ในภาคเกษตรกรรม ๖๐-๗๐%

ขณะนี้ สหรัฐอเมริกามีคนทำงานในภาคอุตสาหกรรม ๑๒% ภาคข่าวสารข้อมูล ๖๕% ฉะนั้นเขาจึงพูดได้เต็มปากว่าเขาเข้าสู่ยุคข่าวสารข้อมูล

แต่ของเราตรงกันข้าม คนไทยยังอยู่ในภาคเกษตรกรรมตั้ง ๖๐-๗๐% ก้าวเข้ามาสู่ยุคอุตสาหกรรมแล้วสักกี่เปอร์เซ็นต์ยังไม่แน่ แต่ในภาคข่าวสารข้อมูลนั้น ต้องน้อยแน่

รุ่งอรุณของการศึกษา เบิกฟ้าแห่งการพัฒนาที่ยั่งยืน

-๑- เข้าสู่ยุคใหม่ของการพัฒนา – โลกก้าวไปถึงไหน ทางเลือกของสังคมไทย

No Comments

Comments are closed.